پل آجری لوشان پیش از احداث شاهراه کنونی قزوین- رشت و پل جدید بتونی، تنها راه ارتباطی دو سوی رودخانه شاهرود بود. برخی پژوهندگان ساختمان این پل اجری را به خسروخان گرجی حکمران گیلان در زمان سلطنت فتحعلی شاه نسبت می دهند.
اما به نظر می رسد که این
پل در قرن نهم هجری قمری ساخته شده باشد. پل لوشان 102 متر طول و چهار چشمه دارد
که دو چشمه آن بزرگ و دو چشمه دیگر آن کوچک است. در پایه پل اتاق بسیار بزرگی وجود
دارد که ضمن کمک به ایستایی پل، برای اقامت و استراحت کاروانیان در شب و به هنگام
بارندگی و سرما بسیار مناسب است. ارتفاع پل از سطح رودخانه تا بلندترین نقطه آن 15
متر است. نام این پل با حوادث تاریخ معاصر گیلان پیوند خورده است.
این پل در روی کوله سمت تهران بر روی
تکیه گاه ثابت قرار گرفته است .در اثر زلزله کوله سمت تهران با تابلیه (عرشه) پل
به شدت برخورد نموده و ترکهایی در قسمت بالای کوله ایجاد شده و در قسمت غربی کوله
سمت رشت نیز جابجایی قابل ملاحظه ای همراه با نشست خاک پشت کوله بوجود آمده بود .
به روایت دیگر این پل را حاجی محمد هادی
تاجر میانجی که ساکن قزوین بوده ،در سال ۱۲۰۹ ه.ق ساخته است .
پل لوشان داراى ۴ دهانه به ابعاد مختلف
و نیز موج برگردانهایى در قسمت پایه ها است. کوره پوشهایى در میان پایه ها از
سنگینى پل میکاهد و در مواقع افزایش سطح آب گذر رود را تسهیل میکند. طول کلى این
پل ۱۰۰ متر و عرض آن هفت متر است. در دو طرف مسیر عبور عابر، جانپناه وجود دارد و کف
پل با قلوه سنگ فرش شده است.
پل لوشان پس از زلزله سال ۱۳۶۹ توسط
اداره کل میراث فرهنگى گیلان مورد مرمت اساسى قرار گرفت. (نقل از ویکیپدیا)
ورود فاضلاب شهری و تجمع زباله در داخل رودخانه از معضلات این پل است که متاسفانه در همه جای گیلان شایع است.